Page 27 - Ank 8 va new FINAL.cdr
P. 27
ुं
े
पढ या. िनसग आिण जग सदर क या. आपण ता य
ु
सव िनिम तीची साखळी
े
सव एक रा या आिण आनदान पढी िनसगातील क घटक ाणी, प ी,
ं
ु
े
े
भमी द ा य शळवण, ६ वी -अ
ू
े
िपढीसाठी िनसग जपया. आजपासन स वात झाड, डोगर आिण नदी याच सर ण करण े
ू
ू
ु
ं
ं
ं
े
े
करा. न ीच यश िमळल. आपल कत आह.
े
े
े
ं
े
एक िहरवगार जगल होत. ा जगलात ाणी, लागली. डोगं र अिभमानान उभे रािहले. झाडे
े
ं
े
े
ं
प ी, झाड, डोगर नदी एक राहत होत. पु ा िहरवीगार झाली. ससा हसला आिण
सीमेवरचे पाख ...
ं
े
सवजण आनदात जीवन जगत होत. एक िदवशी णाला, "आपण एक आहोत णून आपले
े
े
े
े
े
नदीन िवचारल आपण सव एकमकािशवाय रा सव जंग सुंदर आहे. खबड ीकला नवनाथ, ७वी - ई
े
ं
ं
ु
ग वय रा.प. सबनीस िव ामिदर (नारायणगाव)
शकतो का? डोगरान शातपण उ र िदल "नाही, ा िदवसापासन माणस रोज जगलात यऊन
े
े
े
ं
ं
ू
ू
ं
े
ं
ं
कारण आपण एकमकावर अवलबन आहोत. झाडाची काळजी घऊ लागला. ान े िनसगान या प ीची िनिमती करताना ावर न ता, तर जळणा ा रसायनांचा आिण
ू
े
ं
े
े
ृ
े
ं
ं
झाडानी सागीतल,"आ ी सावली दतो आिण इतरांनासुद् धा सांिगतले की िनसग आपला िम कठही रषा ओढ ा न ा. नदयाना माहीत दा गो ाचा वास होता. खाली जिमनीवर
े
े
ं
े
ु
ं
े
ं
ा ाना अ दतो." प ानी टल, "आ ी आहे. आपण ाचे जतन के ले पािहजे. सव न त ा कोण ा दशातन वाहतात. वा याला पािहलं, तर मला ध ाच बसला. ा सीमांना
े
ं
ू
े
ु
े
िबया पसरवतो, ामळ नवीन झाड उगवतात. ाणी, प ी, झाडे, डोगं र, नदी पु ा आनंदाने ठाऊक न त की ाला वाह ासाठी ' सा' आ ी कधीच मान ं नाही, ितथे आज लोखंडी
े
ं
ु
ा ानी सािगतल, "आ ी जगलाच सतलन रा लागले. ां ा मै ीने जगाला नवा संदेश लागतो आिण आ ा प ाना तर कधी कळ च कुं पन आिण मो ा-मो ा तोफा तैनात हो ा.
ं
े
ं
े
ं
ं
ं
राखतो. नदी णाली, "मी सवाना पाणी दत." िदला की एकता आिण सहकाय यामुळे जीवन नाही की ह आकाश कोण ा दशा ा मालकीच आकाशात मा ासोबत उडणारे प ीिम
े
े
ं
े
े
डोगर णाला," मी पावसाला थाबवतो आिण सुंदर बनते. आह. माझ नाव ' ॉक! मी एक पाढरा बगळा, न ते, तर कानठ ा बसवणारी लढाऊ िवमान
ं
ं
े
ं
ं
नदीला ज दतो. त ा सवाना कळल की सवानी एक राह ाची शपथ घतली. जगल जो दरवष हजारो मलाचा वास क न एका होती. मी यु े न ा एका छो ा गावात
े
े
ं
ै
े
ं
ं
काची काम सवासाठी मह ाची आहत. प ा जीवत झाल प ाच गाण घम ागल. दशातन दस ा दशात जातो. मा ासाठी पोहचलो. ितथे माझं एक ठरलेले जुने झाड होते.
े
े
ं
े
ु
े
ं
े
े
े
ं
ु
ु
ू
े
ू
एक लहान ससा णाला, "आपण एक रािहलो नदीच पाणी चमक लागल. डोगर प ा उभ े रिशया माझ ज घर आह आिण य न मा ा दरवष मी ितथे मास घरटं बांधायचो. पण ितथे
े
े
ू
ु
ु
ं
े
ं
े
ुं
ं
तरच जगही सदर राहील." रािहल. झाडानी फळ िदली. ह ाच आजोळ. पण या-वष चा माझा वास पोहच ावर मला फ राख आिण धूर िदसला.
ं
े
े
ं
ु
ू
ं
अचानक एक माणस जगलात आला. ान े ा ानी आनदान खळ कला. माणस हसत मा मा ा आय ातील सवात मोठी जोखीम ते झाड एका िमसाईल ह ात कोळसा झालं
े
े
े
ू
ं
ं
ू
झाड तोडायला स वात कली. ाणी घाबरल, होता. अशा कार सविनिमती एक रा न ठरणार होता. होत. आजबाजची घर प ा ा बग ासारखी
े
ु
े
ू
ं
े
ं
ं
े
ू
ं
प ी उडन गल. नदी दिषत झाली. डोगर शात आनद करत होत. े फ वारीचा मिहना होता. रिशयात ा कोसळली होती. र ावर र ाच सड पडल े
ू
े
े
े
ं
े
ु
े
ं
ू
े
ः
े
े
ु
ं
रािहल पण द खी झाल. त ा सग ानी ठरवल े होत. प ी णन मला राजकारण समजत नाही,
े
ु
े
ू
ं
े
िनसगातील क घटक एकमकावर कडा ा ा थडीतन सटका क न घ ासाठी
ं
े
ू
ं
ं
े
आपण माणसाला समजाव. प ानी गाण े मी दि ण िदशला, णजच य न ा िदशन े पण मला वदना समजतात. रिशयात माझी अडी
े
ु
े
े
े
ू
अवलबन आह. णन ाच जतन करण आपल े
े
ं
ू
े
े
ं
े
े
गायल, ा ानी ा ाजवळ जाऊन मान े झप घतली. दरवष माण मला अप ा होती की, उबवणारी मादी वाट पाहत असल आिण इथ े
े
े
े
े
े
कत आह. आपण िनसगावर म कल पािहज,
े
े
े
े
े
ं
पािहल, झाडानी सावली िदली, नदीच थड पाणी खाली ग ावर मला य नची अफाट पसरलली ा ा अगणात मी धा िटपायचो, ती माणस ं
ं
ं
े
े
ं
ु
े
े
े
े
े
े
ाच जतन कल पािहज.
े
े
िदल. माणस थाबला आिण िवचार क लागला. शती, िनळ आकाश आिण आनदात बागडणारी आज रडत होती.
ं
ू
ं
ं
े
ुं
तरच प ी सदर राहील आिण जीवन आनदी
ृ
ं
े
े
ं
ु
ु
ाला जाणवल की ही िनिमती एकमकाशी लहान म िदसतील. पण जसाजसा मी मी प ा आकाशात झप घतली. खाली पािहल
े
ं
े
े
े
होईल. सवानी ल ात ठवाव आिण आपला
ं
ं
े
े
े
े
े
े
ं
जोडलली आह. ान झाड तोडायच थाबवल े सीमजवळ पोहचलो, तसतस आकाशाच रग तर मला िदस ं की, सीमेवर ा दो ी बाजूला
िनसग जपावा.
ू
ं
े
ं
आिण जगलाच सर ण कर ाच ठरवल. सव बदल लागला. िनळ आकाश आत काळपट माता आप ा मुलांसाठी रडत आहेत.
े
ं
े
ं
ृ
ृ
ू
िम ानो, आपण प ी वाचवया आिण प ी
ु
ं
ं
ुं
े
ं
ं
ाणी, प ी आनदी झाल. नदी वा राखाडी झा होत. वा यात फलाचा सगध रिशयात ा आईला जे दुः ख होतं, तेच
ू
ै
सरि त ठवया. िनसगाशी म ी वाढव ासाठी
ु
े
24 “क पनाश तीला वाव िदला तर येक िव ाथ सज नशील बनतो.” “िज ासा आिण क पनाश ती यांचा संगम हणजे खरे िश ण.” 25
