Page 39 - Ank 8 va new FINAL.cdr
P. 39
ं
बरोबर ा ा गाडी ा वर एक मोठा बनर आप ा सोसायटी ा गेटपाशी िभंत आहेना
ॅ
ि वेणीचा र क शौया चा वारसा
ं
लावलला असतो. आिण ती बनर ा दोघा ा ावर मीच िलहायचे ते जोक. "नेहा हासता-
े
ॅ
े
ु
े
े
े
ं
अगावर पडतो व त ितथच म न जातात. इकड हासता णते. अन ा बबन िशवल, 8 वी
ू
ं
ु
धमवीर सभाजीराज मा िमक िव ालय तळापर, ता.हवली, िज.पण े
ु
े
े
ै
े
े
लताला ह समजताच लता च र यऊन पडत. यावर लता णत, "अग बाई, हो का, मी तला
ु
ं
े
ं
ु
ः
ं
ा ावर द खाचा डोगरच कोसळतो. सागत सौरभ त ा जवळ गला ना की मी पण िज ातील तळापर या पिव भमीत आई आहे, हा ि वेणी संगम आमचा वारसा आहे.
े
ु
े
ं
ु
ु
ू
े
ू
लता ा बिहणीना समजताच ित ा सग ा मुद् दामच ाला आवाज दयायचे." यावर नेहा भीमा, भामा आिण इ ायणी या तीन न ाचा इथे घाण पसरव ाचा अिधकार तु ाला कोणी
ं
ं
बिहणी ितला भटायला यतात, ाही ित ा काहीच बोलली नाही. 'ि वणी सगम' होतो. या सगमा ा काठावर िदला?"
े
े
े
ं
ं
द खात सामील होतात मग ित ा बिहणी ा मग शवटी आला मगळागौर धचा िदवस. 'िवशाल' नावाच एक अितशय जन आिण भ त लोक हसल आिण णाल, "छो ा मला,
ः
ु
ं
े
ु
े
े
ं
े
ु
े
े
े
मनात िवचार यतो की, आपण लताला आिण वडाच झाड होत. या झाडान इितहास घडताना
े
े
े
ू
ू
ु
ाच िदवशी कोटाची स ा तारीखा होती, त आ ाला काय िशकवणार? बाजला हो!"
े
े
नहाला असच नाही ठव शकत. ा आठहीजणी पािहला होता. याच झाडा ा सावलीत बसन
ू
ू
े
े
नहा व लता आधी कोटात जातात. ितथ िनकाल पण शौय डगमगला नाही. ान आप ा
े
िमळन लताकड जातात आिण सवात मोठी ' शौय' नावाचा एक मलगा नहमी आप ा
ू
े
ु
े
ं
े
ं
ा ा िव द ध लागतो पण मग नतर त धला शाळतील 'काितक' आिण 'नागनाथ' नावा ा
्
े
बिहण माधरी णत े आजोबाकडन छ पती सभाजी महाराजा ा
ु
ं
ं
ू
ं
जातात. नहाला खप वाईट वाटत. पण ती धीर दोन बलवान िम ाना बोलावल. ' दवराज'
ु
े
े
ं
े
े
े
ु
"लता ह बघ, आ ाला त ाकड बघवतही सोडत नाही. धाम ा ा िटमचा पिहला परा मा ा गो ी ऐकायचा. बग ान स ा आकाशात उडन इतर प ाना
ं
े
ं
े
ू
ु
ं
नाहीय. त आम ा साठी मगळागौर धत भाग नबर यतो. ा खप खप खप सदर सादरीकरण एक िदवशी दपारी शौय िवशाल वडा ा गोळा कल. शकडो प ी ा कचरा टाकणा या
े
ू
ु
े
ू
ं
ुं
ू
े
ू
े
े
े
घशील का?" आ ी ह सगळ त ाच करतात. ाचा महारा ात पिहला नबर यतो. पारावर बसला होता. ितथ 'दवराज' नावाचा एक लोका ा डो ावर िघर ा घाल लागल.
े
े
ु
े
े
े
ं
ं
े
ू
ं
आनदासाठी करतोय ग ताई "सवात लहान सग ा बिहणीच सटतात आिण नहा व पाढरा बगळा आिण 'आिदती' नावाची एक 'आिदती' खा ताईन ा ा सामानाची नासधस
ं
ं
ं
ु
े
ं
े
े
ं
ू
बिहण दवकी णाली. लता णाली, "मला लताच दखील सटतात. ाना दोघीना खा ताई खळत होती. अचानक नदी ा कर ास स वात कली.
े
े
ं
े
े
ु
ं
े
ु
िवचार करायला वळ ा." िमळन पिह ादा खप आनद होत असतो. ा पा ातन जोराचा आवाज आला. शौयन पािहल े
े
ू
े
ं
ं
ू
ू
िनसगाचा हा रोष पा न त लोक घाबरल.
े
े
े
ं
इकड नहा तो बनर कोणी लावला होता ा सव बिहणीनं ा एक कोटी पयांचे बि स की, ि वणी सगमा ा पा ात काही लोक कचरा
े
ॅ
े
शौय गजन णाला, " शभराजानी अ ाया
ं
ू
ू
ं
े
े
माणसाला शोधत होती. तो माणस मोठा िमळत. ा हा आनंद सोसायटीत साजरा आिण रसायन टाकत होत. ' भीमा' आिण
ू
िव लढायला िशकवल आह. जर त ी हा
ु
े
े
े
ं
े
ं
ं
े
उ ोगपती होता. नहान ा ा नावाची त ार करायला जातात. पण सोसायटी मध ा मिहला 'इ ायणी' या न ाच पाणी काळवडल होत. े
े
िनसग दिषत कला, तर आ ी शात बसणार
ं
ू
े
कली, ाला कोटात खचल. णतात, "काय ल झा ासारखा लताबाई नदीच दखण पा न 'िवशाल' वडाची पान े नाही." शौयचा तो बाणा पा न ा लोकाना
े
े
े
े
ु
ं
े
ं
े
े
ू
ू
मग लता मगळागौरी धत भाग घणार धाम भाग घतायत. शोभतय का ह ाना" थरथ लागली. तो जण शौयशी बोल लागला, आप ा चकीची जाणीव झाली. ानी हात
ं
े
ं
ु
ू
े
े
े
ू
ं
ू
ू
ं
होती. लता णाली, "मी धत भाग घईन पण ह एकन नहाला खप राग यतो. आिण ती ाना " बाळा शौय, त याच भमीत सभाजी जोडन माफी मािगतली आिण टाकलला कचरा
े
ू
े
े
ं
े
े
ं
े
मा ा सनलाही धत सहभागी करा चाग ा - रात णत, " फ ल झाल ा महाराजा ा बिलदाना ा कथा ऐक ा आहस तः कला.
ु
े
ं
ं
ं
ु
ािशवाय मी काय करणार नाही."" माधरी बायकाना हा अिधकार नसतो तर सव मिहलाना ना? ानी रा ासाठी आिण धमासाठी
तव ात पाऊस पड लागला, जण िनसग
ू
ू
े
े
े
े
े
ं
े
णाली, "हो. हो चालल ना." हा अिधकार असती. ह कायम ल ात ठवा." आपल ाण अपण कल, ा राजा ा या पिव
े
आनदान नाचत होता. ि वणी सगमाच पाणी
े
े
ं
ं
े
ू
भमीत आज िनसगाचा गळा घोटला जातोय. त ू
े
आता रोज धची ीस होऊ लागली. एक प ा िदस लागल. िवशाल वडान आप ा
ॅ
े
े
ु
ू
े
ग का बसला आहस?"
े
िदवशी नहा आिण लता ा दोघीही राती पार ानी शौयला जण शाबासकी िदली.
ू
ं
ं
ू
चालायला जातात. नहा णत, "सासबाई, शौयला आप ा नावाचा आिण या भमीचा
े
ू
े
े
ता य: आप ा पिव वारशाच आिण
त ाला एक साग का "हो, साग की. काही अिभमान वाटला. तो ताडकन उठला आिण ा
ं
ु
ं
ू
िनसगाच र ण करण, हच खर शौय आह. े
े
े
े
े
ं
े
ं
मह ाच आह का ?" लता णत "अहो, त े लोकापाशी गला. तो णाला, "थाबा! ही माझी
े
े
In the sacred land of Tulapur in the Pune
36 “वाचनामुळ िवचार ग भ होतात आिण व े मोठी होतात.” “एक पु तक आयु य बदल याची ताकद ठ वते.” 37
